Fyrir nokkrum árum hringdi síminn heima hjá mér á laugardagskvöldi. Fyrr um kvöldið hafði verið sýndur skemmtiþáttur í Sjónvarpinu sem ég skrifaði og lék í ásamt besta vini mínum. Í símanum var kona sem spurði mig hvort ég væri sá hinn sami Davíð Þór og hefði verið í sjónvarpinu fyrr um kvöldið. Eftir að hún fékk þetta staðfest tilkynnti hún mér sallaróleg eftirfarandi:
a) Að ég væri ógeðslegur.
b) Að það ætti að skjóta mig í hausinn.
c) Að hún væri búin að gera ráðstafanir til að það yrði gert von bráðar.
Ég viðurkenni að mér varð ekki um sel. Ég hringdi í lögregluna, en hún gat ekkert gert annað en að ráðleggja mér að fá mér símanúmerabirti og skrifa hjá mér símanúmerið ef ég fengi annað símtal af þessu tagi. Næst hringdi ég í vinkonu mína, þjóðþekkta manneskju sem þá hafði verið á milli tannanna á fólki og umfjöllunarefni gulu pressunnar vegna einkalífs síns. Þegar ég sagði henni hvað hefði átt sér stað svaraði hún: „Velkominn í klúbbinn.“
Mér hefur aldrei verið sýnt morðtilræði svo ég viti til. Hafi kona þessi því gert alvöru úr þeirri hótun sinni að koma mér fyrir kattarnef hefur sú tilraun verið svo misheppnuð að ég varð hennar ekki einu sinni var.
Staðreyndin er sú að það er til fullt af mjög veiku fólki, andlegum og siðferðislegum lyddum, sem fá eitthvað út úr því að hóta öðrum öllu illu þegar þeim finnst þeim ógnað. Sennilega er þetta fólk þjakað af vanmáttarkennd og valdaleysi. Því finnst það máttugt og sterkt og finnur til sín þegar það nær að skjóta öðrum skelk í bringu. Ótti og vanmáttarkennd eru algengustu hvatirnar að baki ofbeldis. Það er engin tilviljun að „fræga fólkið“ er sjaldnast í símaskránni. Það þarf ekki mörg svona símtöl til að menn taki þá ákvörðun að hafa símanúmerið sit ekki öllum aðgengilegt.
Til að fá morðhótun á Íslandi eða aðrar ámóta óskemmtilegar orðsendingar þarf ekki mikið. Það þarf aðeins að koma fram opinberlega og falla hinum sjúka ekki í geð. Við þá sem hafa lent í því að berast ofbeldishótanir að undanförnu langar mig því aðeins að segja eitt: „Velkomin í klúbbinn.“
Aldrei datt mér í hug að leggja alla, sem ekki höfðu húmor fyrir Radíusbræðrum, að jöfnu við þessa veiku konu. Ég sé það núna að ég hefði getað komið fram í fjölmiðlum sem píslarvottur og kyndilberi nýrra viðhorfa og áunnið mér samúð. Allir sem ekki féllu flatir fyrir öllu sem frá mér kæmi væru andlegir aumingjar sem aðeins geta gripið til hótana og annars ofbeldis. Ég hefði getað gengið enn lengra og sagt þá sem af stillingu og yfirvegun létu í ljós þá skoðun að ég væri ekki fyndinn væru sömu siðferðislegu ógeðin og hinir, eini munurinn væri sá að þeir væru svo lævísir að í stað ofbeldis og hótana beittu þeir stillingu og yfirvegun. Ég hefði jafnvel getað dregið Tvíhöfða inn í dæmið, en þeir höfðu þá nýlega lýst því yfir í blaðaviðtali að Radíusbræður væru ekki lengur fyndnir. Eini munurinn á þeim og þessari lösnu konu væri sá að Jón Gnarr hefði ekki hringt í mig og hótað að drepa mig.
Svoleiðis gerir auðvitað engin heilvita manneskja, eða hvað? Fjölmiðlar myndu aldrei láta spila svoleiðis með sig, er það? Sú var a.m.k. ekki raunin þegar ég fékk mína morðhótun á síðasta áratug síðustu aldar. En nú er landslagið og viðhorfin breytt. Í dag þykir þetta sjálfsagt mál. Hið svokallaða „skotbyrgishugarfar“ (e. bunker mentality) er allsráðandi.
Með „skotbyrgishugarfari“ er átt við þá bjargföstu sannfæringu að „við“ höfum höndlað sannleikann og „hinir“ séu eitt stórt illt afl sem hatar „okkur“ og lætur einskis ófreistað til að ráða niðurlögum „okkar“. Skotbyrgishugarfar má draga saman í setninguna: „Sá sem er ekki einn af okkur er einn af hinum.“ Stríðið gegn hryðjuverkum er skólabókardæmi. Það var háð á þeim forsendum að hver sá sem ekki samþykkti gagnrýni- og fyrirvaralaust allt sem George W. Bush sagði og gerði var þar með hlynntur hryðjuverkum. Þess vegna þorði enginn að hreyfa mótmælum, það jafngilti því sem næst farseðli til Guantanamo – aðra leið. Sá sem ekki studdi Bandaríkin í einu og öllu var stuðningsmaður Al Qaída. Skotbyrgishugarfarið er verkfæri handhafa pólitískrar rétthugsunar til þöggunar og sjálfsritskoðunar.
Ekki alls fyrir löngu skrifaði ég Bakþanka í Fréttablaðið þar sem ég m.a. hvatti til baráttu gegn mansali og vændi. Ég sagði neyð, kúgun og örbirgð kvenna ásamt öðru ofbeldi sem þær eru beittar vera samfélagsmein sem ráðast þyrfti gegn. Í þessum Bakþönkum varð mér það aftur á móti á að gjalda varhuga við því að einkaaðilar tækju það að sér óumbeðnir að gerast tálbeitur til að upplýsa sakamál. Það var nóg til þess að fjandinn væri laus.
Skömmu síðar birtist grein á netinu þar sem ég var sagður „reka upp harmakvein“ fyrir hönd hórkarla, ég væri talsmaður mansals og vændis og ekki bara það … ég væri beinlínis hlynntur nauðgunum og barnamisnotkun. Og af hverju? Jú, af því að ég væri kynferðislega brenglaður. Greinin var svo langt fyrir neðan allar hellur að hún var fljótlega fjarlægð af vefmiðlinum sem birti hana og ég var beðinn afsökunar á ærumeiðingunum í henni. Illu heilli hafði ég snöggreiðst og hlaupið á mig, eins og mér hættir til þegar mitt viðkvæma stolt er sært, og hótað höfundi greinarinnar málssókn. Þegar mér rann reiðin gerði ég mér grein fyrir því að málssókn yrði hundleiðinleg og tímafrek og að þessi skrif myndu þegar upp væri staðið reynast mun skaðlegri æru höfundar þeirra en minni. Ég dró því hótun um málshöfðun til baka án þess að bakka með neitt annað. Auðvitað tókst einhverjum að lesa það sem þá „séríslensku list“ að biðjast afsökunar án þess að biðjast afsökunar á neinu.
Nýverið reið Sóley Tómasdóttir síðan á vaðið og hjó í sama knérunn. Ég reyndi að leiða þetta hjá mér enda kominn með upp í kok af því að reyna að rökræða við fólk sem fast er í skotbyginu sínu og lítur á rök sem klæki og lymskubrögð „hinna“ til að telja fólki trú um að þeir kynnu að hafa eitthvað fyrir sér. Reyndar er stórmerkilegt að þessi skoðanasystir stúlkunnar sem kallaði mig kynferðislega brenglaðan hórkarl segi í þesarri grein: „Það á enginn að þurfa að sitja undir persónulegum árásum vegna skoðana sinna.“ Engu að síður heldur hún áfram og leggur mig að jöfnu við menn sem hóta og beita ofbeldi og nota fúkyrði og dónaskap í opinberri umræðu. Mennirnir sem nefndir eru í sömu andrá og ég eru annars vegar Gilzenegger, sem einna helst er á móti feminisma af því hvað feminstar séu ljótir og telur þær aðeins þurfa „hágæðalim“ til að láta af ruglinu, og hins vegar Jón stóri, fíkniefnasali sem vakið hefur þjóðarathygli fyrir að halda stúlkum undir lögaldri uppi á eiturlyfjum í skiptum fyrir kynlíf. Þetta er félagsskapurinn sem ég er settur í. Að mati Sóleyjar er ég andlegur tvíburi þeirra, kurteisa útgáfan af þeim. Ég kalla hana nefnilega ekki kuntu og segist auk þess vera á móti mansali og vændi, geld varhuga við staðgöngumæðrun gegn greiðslu og styð jafnrétti kynjanna, jöfn tækifæri og launajafnrétti. Lymsku minni og klækjabrögðum við að tjá kvenfyrirlitningu mína eru greinilega engin takmörk sett.
Að mati Sóleyjar er ég nákvæmlega sami dóninn og hinir dónarnir. Ég dulbý bara dónaskap minn á bak við rök og staðreyndir. Því til stafestingar vitnar hún í grein eftir mig þar sem ég ýja að því að píkuhárarakstur sé ekki mest aðkallandi janfréttismál nútímans. Auðvitað gerir hún ekki tilraun til að hnekkja orði af því sem ég hef látið frá mér fara, enda finnst henni málflutningur minn ekki segja meira um raunverulegaer skoðanir mínar heldur en leturgerðin sem ég valdi.
Ég myndi aldrei kalla Sóley Tómasdóttur kuntu. Það er hún ekki, ekki frekar en að ég sé skaufi. Eftir að hún kallaði mig kurteisan dóna á fésbókinni varð mér það á að þakka fyrir mig með því að þéra hana, titla hana ungfrú og kalla hana leggöng – svona til að máta mig í hlutverk kurteisa dónans. En ég eyddi þeim ummælum fljótt og biðst afsökunar á þeim. Mér leið illa í hlutverkinu.
Ég er þeirrar skoðunar að málflutningur hennar sé gegnsósa af skotbyrgishugarfari og fullur af þversögnum: „Við“ getum leyft okkur nákvæmlega það sama og gerir „hina“ að óvininum af því að „við“ erum góð en „hinir“ eru vondir.
Ég er feministi að því leyti að ég aðhyllist algert jafnrétti allra einstaklinga óháð kynferði eða nokkru öðru. Ég er feministi að því leyti að mismunun vegna kynferðis, kynhneigðar, uppruna eða nokkurs annars er eitur í mínum beinum. Ég er feministi að því leyti að ég tel að engin manneskja eigi að neyðast til að gera annað við líkama sinn en hún kýs sjálf og alla hafa rétt til að gera við hann hvað sem þeir kjósa sjálfir, óháð kynferði eða nokkru öðru. Ég er feministi að því leyti að ég tel enga manneskju hafa rétt til þess vegna kynferðis síns að vera friðhelg fyrir gagnrýni þegar hún talar út um rassgatið á sér. Þetta er ekki trix til að þykjast vera „innanbúðarmaður“, eins og Sóley heldur fram, heldur bjargföst hjartans sannfæring sem litað hefur öll mín skrif. Ef Sóley veit um betra orð en „feminismi“ til að lýsa þessari afstöðu skal ég samstundis taka það upp og hætta að kalla mig feminista.
Sóley segir: „Femínistar sætta sig ekki við að konur séu kallaðar ljótum nöfnum vegna skoðana sinna.“ Mín skoðun er sú að enginn ætti að sætta sig við það. Sóleyjar skoðun, í raun, er aftur á móti sú að það sé gott á alla aðra en þá sem eru „innanbúðarmenn“ í skotbyrgi hennar eigin feminisma. Orð eru nefnilega ódýr. Það er erfiðara að vera sjálfum sér samkvæmur. Og það mistekst Sóley Tómasdóttur með aumkunarverðum hætti.
Morðhótanir eru ofbeldi.
Hótanir um nauðganir eru ofbeldi.
Níðrógur á borð við skrif Sóleyjar Tómasdóttur er líka ofbeldi.
Auðvitað geri ég mér grein fyrir því að þessi færsla er ekki til neins. Hún verður túlkuð sem enn eitt dæmið um kvenfyrirlitningu mína. Mér tekst að stilla dæminu þannig upp að ég sé fórnarlambið en ekki aumingja konurnar sem ég hef af minni alræmdu kurteisi verið að níðast á og hvetja til ofbeldis gegn. Ég er að gera lítið úr alvarleika morð- og nauðgunarhótana. Ég er að breiða yfir stuðning minn við mansal, vændi, barnamisnotkun og nauðganir með því að fullyrða að ég sé andvígur þessu öllu.
Kannski hefði ég betur varið klukkutímanum sem það tók mig að skrifa þetta í eitthvað annað. Kannski þjóna þessi skrif aðeins tilgangi einhvers konar sjálfshjálpar. En fyrst ég hafði fyrir því að skrifa þetta get ég eins birt það.
Þakka þér fyrir að hafa nennt að lesa alla leið hingað.
En fremur þú ekki alveg sömu synd og þú ert að ásaka Sóleyju um að gera (stilla þér upp með vondu fólki) með því að stilla henni upp með einhverri morðhótanamanneskju?
Mér fannst ég ekki stilla henni upp sem morðhótanamanneskju, mér fannst hún stilla mér upp með dólgum. Ég reyndi að stilla henni upp sem manneskju sem ekki gerir greinarmun á þeim sem beita ofbeldi og þeim sem beita rökum ef þeir eiga það eitt sameiginlegt að vera ekki “innanbúðarmenn” hjá henni. Ég biðst afsökunar ef það er óljóst.
Það er rétt hjá þér að þetta er löng grein – og þú gerir þér að mínu mati vel grein fyrir að sennilega munu mjög margir netverjar sleppa því að lesa hana til enda. Þeir hinir sömu sitja uppi með fyrstu línurnar, sem segja frá konu sem hótaði morði – og mynd af Sóleyju Tómasdóttur. Sanngjarnt? Maður spyr sig…
Ég sé ekki betur en að sá að ofan eigi við hvernig þú stillir Sóleyju upp við hlið þessarar veiku konu sem hringdi í þig, líkt og þér var stillt upp við hlið Gillz og Jóns. Svo hefurðu pistilinn líka á frásögn af hótunarsímtalinu, við hliðina á andlitsmynd af henni. Semsagt álíka ómerkileg framsetning og sú sem þú gagnrýnir?
Hvernig ert þú ekki að stilla henni upp sem morðhótanamanneskju þegar þú hefur pistilinn á því að lýsa morðhótun, útlistar svo hvernig morðhótanir eru partur af allsráðandi skotbyrgishugarfari, og stillir Sóleyju svo upp sem manneskju sem skýru dæmi um þá sem eru fastir í skotbyrginu?
Stilli morðhótunum ekki upp sem hluta af skotbyrgishugarfarinu. Skotbyrgishugarfarið er að leggja morðhótanir að jöfnu við málefnalega gagnrýni, mig að jöfnu við þá sem kalla hana kuntu, Jón Gnarr að jöfnu við lösnu konuna sem hringdi í mig. Ég biðst afsökunar ef hægt var að misskilja þetta.
“ég biðst afsökunar ef það er óljós” og “afsökunar ef hægt var að misskilja þetta”. Annað hvort skaltu segja “fyrirgefðu” ef þú meinar það eða bara sleppa því alveg og segja þeim að slaka á (sem ég tel að ætti betur við í þessu tilfelli). Annars ertu kominn aftur í séríslensku listina. Sem er synd því þetta er fín grein og ég er sammála mörgu í henni.
Takk fyrir að nenna að tjá þig um þjóðþrifamál, jafnvel þótt þú verðir fyrir morðhótunum, ég les það gjarna
Takk fyrir aldeilis góða grein. Ég held að það sé mjög lítill hópur sem tekur skrifum þínum sem dæmi um kvenfyrirlitningu. Ég trúi því ekki einu sinni að allir sem hafa tekið undir þá hugmynd opinberlega hafi raunverulega þá skoðun, held að það sé frekar kjánaleg meðvirkni með feministum sem eru ekki bara á villigötum, heldur spólandi í torfærum langt úti í móa.
Góð grein.. Sá einstaklingur sem túlkar þetta sem kvennfyrirlitningu… Er líklega jafn veikur og konan sem hringdi í þig forðum.
Ég er of sammála þér til að gera nokkuð annað en halda áfram að hlæja og jú skammast út í þig fyrir að hafa ekki greinina lengri, Með betri bröndurum sem ég hef séð á prenti lengi (látum innihaldið lyggja milli hluta)… EN Sóley Tómastdóttir er einn stór brandari út í gegn hvort heldur er í viðtölum eða það sem hún lætur fara frá sér á prenti… en því miður (fyrir mig) frekar lélegur brandari.
Til að verða ekki skotinn (í kaf) af femínistum þá þarftu að vera “réttur femínisti” en það eru allt aðrar Ellur og þó nokkuð margar.
Aldrei hef ég litið á þig Davíð annað en maður sem er samkvæmur sjálfum sér og ekki orðið var við kvennfyrirlitningu í skrifum þinum,aftur á móti finnst mér Sóley fara framm úr sér, Sumir eru einfaldlega uppteknir að því að lesa allt það versta úr allt og öllu. Svoleiðið fólk á bara bágt og líður illa í sálatetrinu.
Sem svar við síðustu setningu greinarinnar vil ég svara:
Nei, þakka þér! Þessum klukkutíma var vel varið. Mjög vel.
Fín grein
Tek líka undir með því sem Eva segir hér fyrir ofan; þegar ég tala við þá femenista sem ég þekki undir fjögur augu, sem hafa verið að pósta greinum Sóleyjar og Maríu á facebook og víðar, og hrópað húrra ; og ég spyr það fólk, lið fyrir lið, hverju þeir eru sammála – þá hefur allt þetta fólk bakkað, og talað um að málstaðurinn sé góður, þó þau séu ekki sammála öllu sem Sóley og María segja.
Gallinn við þeirra málflutning er prýðilega skírskotaður hér í grein þinni Davíð: í stuttu máli eru málflutningur þeirra; reyfarakenndur, fullur af upphrópunum og eitthvað af þversögnum – þær gefa sér að ókannaðir hlutir séu staðreyndir (fólk á rétt á sínum eigin skoðunum, en ekki sínum eigin staðreyndum) og síðan þegar það er gagnrýnt þá láta þær eins og slík gagnrýni sé skoðannakúgun.
Takk fyrir Radíusbróðir
Þú ert bestur Davíð!
Mjög fín grein. Ég er líka orðin svolítið leið á „skotbyrgishugarfari“ og þeim málflutningi (um allt mögulegt) sem því fylgir.
Snild, takk.
Æ, Davíð Þór. Þó að ein kona hafi hringt í þig, er ekki hægt að leggja það að jöfnu við þær stöðugu nauðgunarhótanir og sóðaskap sem virðist spretta upp hvarvetna sem kvenkyns femínistar dirfast að tjá sig.
Þú kallar þig femínista, en þitt helsta sport virðist vera að gagnrýna og gera lítið úr öðrum (kvenkyns) femínistum. Ertu viss um að þú sért ekki bara gamaldags karlremba innst inni? Margt sem ég heyrði frá þér hjá Radíusbræðrum, plús skrifin þin hér, bendir einmitt til þess.
Verð að segja að mér finnst þetta ómálefnalegt og ósanngjarnt komment. Ef þú þekktir Davíð Þór af einhverju öðru en því sem virðist staðfastir fordómar, myndirðu ekki gera svona lítið úr innleggi hans í jafnréttisumræðuna.
Það er merkilegt hvað skotbyrgisfeministar stinga úr samræðunum eins og sár þumall. Öll skrifin nánast afskrifðu með “Æ, Davíð Þór”. Hvernig væri þó að árétta skrifin frekar en að koma með innskot sem þetta.
Þú last ekki alla greinina – gerðu aðra tilraun.
Ég er kona á sextugsaldri og hef lengi fylgst með fréttum og fleiru, þú ert sá sem kemur sterkur út úr skrifum og umtali Sóleyjar, hennar orð dæma sig sjálf. Hún er að mínu mati ofstopafull og gerir “feminisma” ekkert gott með sínu tali. Vegna hennar framkomu og fleiri sem eru á hennar harðlínu finnst mér hreinlega að orðið “feminsimi” sé skammaryrði. Takk fyrir alla skemmtun og alvarleika í gegnum árin, þú ert flottur.
ég er líka feministi…góð grein hjá þér
Sæll Davíð Þór, Sóley er sjálfum sér vest, og dæmir sig sjálf!
Kær kveðja.
Við þurfum meira af mönnum (og konum) eins og þér. Síðan ertu líka einn snjallasti hagyrðingur landsins.
Davíð minn: Ég þakka þér fyrir að skrifa þessa þörfu punkta. Því miður held ég að þeir séu til einskis, því það er löngu ljóst að þegar íslenskir rétthugsandi feministar tala er ekki verið að bjóða upp á sam- eða rökræður. Annað hvort ertu 100% með, eða á móti. Ef þú ert ekki 100% með, þá máttu eiga von á að skítadreifarinn sé settur í gang á hæstu stillingu. Ég vona að þú haldir dembuna út sem lengst!
Frábær grein Davíð. Það að ég vil að dóttir mín hafi sömu möguleika og sonur minn í lífinu, gerir það mig að femínista? Það að ég vilji að sonur minn hafi sömu möguleika og dóttir mín, en verði ekki settur skör aftar útaf kynjakvóta, gerir það mig að femínistahatara? Hvað er jafnrétti?
Um leið og lýsi stuðningi við almenn viðhorf Sóleyjar til jafnréttis og betra samfélags, tek ég undir með þeim sem hér hafa tjáð sig. Þú ert öflugur talsmaður jafnréttis, skoðanafrelsis og umburðarlyndis. Óhræddur, ögrandi á köflum og stundum hvatvís – hinsvegar finnst mér mannkærleikur vera í fyrirrúmi í skrifum þínum. Haltu áfram að velta upp erfiðum málum – þér ferst það vel úr hendi.
Góð grein hjá þér Davíð Þór – Algerlega sammála því sem þú segir hér. Gangi þér vel á Austurlandinu
Sóley Tómasar virðist vera vel meinandi manneskja. Þó virðist mér hún tortryggja karlmenn sem kalla sig femínista heldur óhóflega og ómaklega. Það kann ekki góðri lukku að stýra að bíta af sér þannig fjölmarga mögulega stuðningsmenn/samstarfsmenn.
Leiðast femínistar, ég er jafnréttissinni.
Munurinn er að femínistar vilja ákveðnum (lesist vel menntuðum) konum forréttindi í einu og öllu á meðan jafnrétttissinnar (sem ég vill meina að við séum nú flest) vilja jafnrétti meðal allra óháð kyni eða lit.
Frábær pistill, takk fyrir mig.
Eftir að hafa lesið greinar þína Davíð, sem og skrif þín vegna greina frá Maríu þá er maður í vafa um hvað er feministi ? Mér finnst þú útlista vel þínum skoðunum, sem eru mjög í takt við mínar, og ég leit á mig sem jafnaðarmann í víðustu merkingu þess orðs. Nú er ég í vafa hvort ég sé einhver bölv pungrotta.
En í alvöru þá finnst mér þessi skoðannakúgun sem skín í gegn í skrifum hjá þeim stöllum vera orðnar frekar fúlar. Ef þú ert ekki nákvæmlega sammála mér þá ertu eitthvað. Þetta veldur þív að öll heilbrigð umræða er kæfð í fæðingu.
Takk fyrir þetta, er hjartanlega sammála þér. Það er nokkuð augljóst að þeir sem ekki geta rökstutt sínar eigin skoðanir, eru ekki líklegir til að taka því vel þegar bennt er á það. Þetta hafa þær sýnt og sannað. Húrra fyrir þeim.
“Sóleyjar skoðun, í raun, er aftur á móti sú að það sé gott á alla aðra en þá sem eru „innanbúðarmenn“ í skotbyrgi hennar eigin feminisma.”
Hér ert þú að gera Sóleyju upp skoðun, og ég ætla að veðja að þú trúir þessu ekki í alvörunni. Heldurðu virkilega að henni finnist gott á alla aðra að verða fyrir persónulegum árásum? Í fullri hreinskilni?
Finnst þér ekkert athugavert við að segja þetta í nákvæmlega sama pistli og þú kvartar yfir að fólk sé að brigsla þér um skoðanir?
Ég er ekki að gera Sóley upp skoðanir. Hún iðkar þær sjálf með þessum skrifum. Trúi ég því að henni finnist gott á aðra að verða fyrir persónulegum árásum? – Já. Grein hennar ER persónuleg árás.
Tíma þínum var vel varið í þessi skrif.
Skarast við minn reynsluheim. Takk kærlega!
Tek ofan fyrir þér fyrir þessa grein Davíð… Því miður er þetta ekki bara á þínum “vígstöðvum” heldur víðar…
Þetta var vel skrifaðu texti hjá þér Davíð!
Þessi grein Sóleyjar minnir helst á ræðu predikara í sértrúarsöfnuði. Þessari tegund þar sem þeir einu sem eru í söfnuðinum séu hólpnir.
Eftirtektarverð orðnotkunin á “innvígðum”, hvernig heil kynslóð ungra manna er bendluð við “fyrirmyndir” og álitin fórnarlömb.
Kurteislega er ýjað að því að þorri þessarar kynslóðar ali með sér kvenfyrirlitningu.
Nokkrir dónalegir menn eru nóg.
Já, og það svífur yfir vötnum andi þess að hún sé fórnarlamb. Rétt eins og hún sakar Davíð þór um.
Ég vil leyfa mér að hafa meira álit á þessari kynslóð en þetta.
Takk kærlega fyrir vel skrifaða og réttmæta grein Davíð!
Orðið feminísti hefur með tímanum gerjast í huga mínum sem frekar neikvætt orð sökum “Skotbyrgishugafars” margra sem sem vilja helst bera það sem titill í símaskránni. Af þeim sökum nota ég orðið “Jafnréttissinni” sem að mínu viti er heilsteyptara orð yfir lífskoðanir mínar!
Gangi þér allt í haginn!
Þú hefðir getað haft huggulegri mynd af konu sem þú kennir við leggöng því Sóley getur verið virkilega sæt. Nei – þá þarftu að niðurlægja hana með því að birta þreyttustu myndina sem þú fannst.
Þú ert engu betri en Talibanar sem skjóta konur á fótboltavöllum – nema þú aflífar Sóeyju á ritvellinum. Þú neitir aflsmunar – ritsnillingurinn og atvinnu grínari notar hæfileikana til að leika “konu með skoðanir” grátt. Hvernig á hún að geta tekið sjálfa sig alvarlega eftir að hafa fengið svona kurteisa útreið?
Þorðirðu ekki myndbirtingu líka af Jóni Stóra og Gillz? Hefurðu kannski eitthvað á móti sterum en ferð þá í konur og uppnefnir þær “leggöng”?
Eru fallegar konur eins og Sóley “gangandi leggöng” í þínum augum?
Hefurðu sótt örorku út á þitt litla typpi?
Takk fyrir þessi viðbrögð, Eva. Ég var orðinn mjög hissa á því að þau væru ekki löngu komin fram.
Eva Hauksdóttir hafði samband og benti mér að þessi athugasemd væri ekki sett inn af henni. Eins og mér fannst þetta fyndið innlegg hjá henni, skólabókardæmi um planið sem umræðan er á. Ekki veit ég hvort þessi Eva Hauks er að ljúga til nafns eða ekki en netfangið hennar er tatung@simnet.is. Veit einhver eitthvað meira um það?
Takk fyrir góða grein Davíð, reyndar hallast ég að því, miðað við það sem ég hef lesið frá Sóleyju og hennar skoðanasystkynum að ein af höfuðsyndum þínum og annarra af þínu sauðahúsi sé falin í því að vera annars vegar ekki sammála öllum skoðunum þeirra og gleypa þeirra málflutning hráan án þess að velta fyrir þér réttmæti hans. Og svo hins vegar sú staðreynd að þú ert karlkyns, en í sumum hringjum er það jafngildi dauðasyndarinnar, ekki síst ef þú leggst gegn þeirra orðræðu með einhverjum hætti. Þú ert að auki stórhættulegur þar sem þú gerir slíkt með rökum og kurteisi og þar af leiðandi hætta á að fólk taki mark á þér. Af því sprettur þörf þeirra til þess að úthrópa þig og aðra þér líka sem “nauðgaravini, stuðningsmenn mansals og barnaníðs…..” Þetta er angi af þeirri pólítik sem beitt var í Bandaríkjunum af Repúblikönum með ágætum árángri og gekk út á að kasta fram í fjölmiðlum rógi og svíðirðandi fullyrðingum. “let them deny it” rámar mig í að þessi aðferð sé kölluð. Henni er ósjaldan beitt af þeim sem hafa ekki rök eða sérlega góðan málstað og reyna með þessu að kasta rýrð á þá eða þau sem eru skilgreind sem andstæðingur og á sama tíma beina kastljósinu frá eigin öfgum og rökleysu.
feminasnar
Að þú skulir stilla Sóleyju upp sem morðhótara sem vill skjóta þig í hausinn, já það er það sem allir lesa út úr þessum pistli, finnst mér fyrir neðan allar hellur.
Sé ekki tilgang þessa pistils nema að blóta nokkrum þekktum femínistum og skrásetja píslarvottasögu Davíðs Þórs VS vondu femínistarnir.
Kæra Kristín. Ég er einmitt ekki að stilla Sóleyju upp sem morðhótara. Ég stilli mönnum sem kalla hana kuntu og hóta öllu illu upp sem morðhóturum. Ég stilli Sóleyju upp sem asna sem gerir ekki greinarmun á málaefnlagum aðfinnslum og ósmekklegum hótunum, að stilla mér upp við hliðina á Jóni stóra er eins og ef ég hefði stillt Jóni Gnarr upp með mroðhótara.
Og að lesa skrif Evu hérna fyrir ofan sannaði eiginlega málflutning Davíðs.
það eina sem hún virðist hafa lesið er leggöng og svo ekki meir.
Ég hef aldrei skilið afhverju konur þurfi að vera betri en menn,
afhverju erum við ekki bara jafngóð. Auðvitað er hallandi á okkur í launum á mörgum sviðum en við erum ekkert betri eða verri en karlmenn. Við erum manneskjur og sem manneskjur ættum við að hafa sömu möguleika í lífinu.
Það að upphefja annað kynið er eitthvað sem aldrei kemur til með að ganga upp. Það eiga örugglega margir femnistar mann og jafnvel börn dreng og stúlku.. sem bæði eiga að fá sama aðgengi að menntun, atvinnu og góðum launum eða bara að vera hamingjusöm. Jafnrétti kynjana er einmitt þetta.. jafnrétti beggja kynja.
Ég vona að feministar án þess að ég hafi kynnt mér þeirra stefnu að neinu leiti trúi á jafnan rétt til skoðana og virðingu fyrir skoðunum annara.
Og ef þú ert ekki sammála mér þá verður þú bara að vera það.
Það er þinn réttur alveg eins og minn réttur er að hafa mína skoðun.
Ég fékk tölvupóst núna áðan þar sem ég var spurð út í undarlega athugasemd á bloggi DÞJ. Kannaðist ekki við það sem lesandinn taldi að ég hefði skrifað en sé núna í hverju misskilningurinn liggur. Vil endilega að það sé á hreinu að ég er ekki sú Eva Hauks sem hér talar en á hinsvegar aðra athugasemd hér ofar undir nafningu Eva Hauksdóttir.
Enda bjóst maður ekki við því að svona biturt og kjánalegt svar kæmi frá þér Eva mín. Þessi Eva Hauks mætti koma fram undir réttu nafni svo megi gera annað en að afskrifa svar hennar/hans sem skotgrafarprump undir felunafni.
Takk fyrir góða grein. Lengi hefur mér langað að koma eins skýrt fram og þú með þessari grein gerir að vera feministi en ég vill frekar líta á mig sem jafnréttissinna þar sem ég er ekki tilbúinn að ganga í flokk með þeim er standa oftast fremst í þeim flokki er kalla sig feminista.
Af gefnu tilefni vil ég taka fram að ég er ekki þessi kurteisa meðvirka “Eva Hauksdóttir” sem “spólar út í móa”
Nei, þú ert bara dónalega ómálefnalega Eva Hauks sem talar út um afturendann…
Annars lýsir eftirfarandi ágætlega því sem er að gerast í feminiskri umræðu á Íslandi:
”In fact, a good way to create an extremist group, or a cult of any kind, is to sepreate members from the rest of society. The separation can occur physically or psycologically, by creating a sense of suspicion about nonmembers. With such separation, the information and views of those outside the group can be discredited, and hence nothing will disturb the process of polarization as group members continue to talk.”
Amazon.com: Going to Extremes: How Like Minds Unite and Divide (9780199754120): Cass R. Sunstein: Books
Góð grein … “skotbyrgishugarfarið” leynist víða í þjóðfélaginu í mörgum myndum og tengist alls konar málefnum, mikilvægum sem og nauðaómerkilegum. Þetta er heimatilbúin, þjóðfélagsleg eitursýra sem á ótrúlega skömmum tíma (Netið) hefur gegnsýrt og baneitrað alla umræðu á Íslandi og vafalaust víðar. Verst að það virðist engin leið vera út úr þessum eiturpytti.
Kæri Davíð hvar værum við ef allir hefðu sömu skoðanir flott grein veit ekkert um Sóley en er alveg viss um að hún skrifar líka einhvað sem mér líkar. Að skrifa opinberlega er ekki fyrir mig því að ég hef sterkar skoðanir á mörgu og minni af öðrum og myndi gera mig að fífli þegar ég yrði reiður yfir því að einhver væri annara skoðana enn ég hef alltaf gaman af því að lesa greinar Þar sem allt fer í háloft yfir skoðununum en útkoma úr lesningu eru eins margar og fólk sem les það takk fyrir
Takk Davíð
Ég tek undir með Adolf hér að ofan og lýsi þig jafnréttissinna. Orðið fermínisti hefur tekið á sig afar neikvæða merkingu á undanförnum árum og stendur í dag fyrir allt annað en þá jafnréttishugsjón sem margir töldu lagt upp með í byrjun.
Í mínum huga er því engum akkur í því að vera kenndur við femínisma og hvet ég þig til að hætta að samsama þig við þann hóp sem það gerir.
Sóley Tómasdóttir er bara virkilega veik kona sem ætti ekki að vera að tjá sig opinberlega fyrr en hún kemst í jafnvægi.
Góð grein, heldur stutt en innihaldsrík eigi að síður. Látum “hina” skjóta sig í fótinn því líklegast verða verk þeirra dæmd fyrir innihaldið síðar meir. Fleiri greinar frá þér Davíð endilega alltaf gaman að lesa eitthvað frá þér sem ekki inniheldur hrun og viðbjóð um elítuna
Frábær grein.
Þetta var fyndið. Ég las commentið frá “Evu Hauks” sem púra paródíu
Lögmál Poes um fundamentalisma á sennilega alveg við í þessari umræðu…
Mikið er ég sammála! Heyr heyr fyrir þér. Ég er ung kona eða 23 ára gömul. Ég finn það hjá jafnöldrum mínum og krökkum aðeins yngri að það er orðið rosalega ekstrím að vera feministi og orðið talið mjög niðrandi! Afhverju? Ég held það sé útaf akkurat þessu sem þú talar um. Ég held ég taki frekar upp orðið jafnréttissinni eins og einhver benti hér á fyrir ofan.
Mér finnst sorglegt að svona konur sjái ekki þeirra sönnu óvini og hætti að skjóta niður saklausa.
Við ættum að standa saman frekar. Því nóg er til af hatri í heiminum og við ættum ekki að búa til meira..
Hvernig væri ef þið munduð bara hittast og útkljá þetta mál augliti til auglitis… kannski komist þið að því að þetta er bara einn stór miskilningur og að þið getið sameinað krafta ykkar í nafni jafnréttis/feminisma!
(Allavega hef ég alltaf talið að markmið feminisma sé að hvorki syni mínum né dóttur verði mismunað vegna kynferðis síns)
Það sem þú, Davíð, ert að verða fyrir er fyrirbrigði sem er ógnun við lýðræðislegt þjóðfélag og þá umræðu sem þarf að vera til að það geti þrifist: Vei þeim sem dirfðist að gagnrýna Kim Yong-il, Stalin, Hitler eða Mussolini.
Komúnisminn, nasisminn og fasisminn voru yfir gagnrýni hafnir eins og kirkjan á miðöldum þ.e. heilagir og þeim sem dirfðist að ganrýna voru settir út af sakramentinu.
Það kómíska við þetta allt, er að Davíð Þór, er frekar harður jafnréttissinni. Hvað ætli ég yrði þá kallaður af þessum aðilum. Vá. Málið er að tilgangurinn helgar meðalið ALLTAF þarna.
Aðilar eins og Gilz, eru frekar “afsprengi” af “öfgafullum femínistum”, heldur en eitthvað annað. Hvernig þessir aðilar reyna alltaf að láta umræðuna hverfast um sjálfan sig er fáránlegt. Maður bíður hreinlega eftir að þau komi fram og segi: DJÓK!!!!!! ….og líklega gera þau það, og segja að þetta hefði bara verið plan til að ná athygli fólks á “óásættanlegu ástandi”, o.s.frv.
…málið er að það eru 99% fólk fyrir löngu síðan búið að sjá í gegnum þetta lið, og núna síðustu árin hafa þau bara verið að grafa sína eigin gröf.
..sorglegt að mörgu leyti.
Því miður er það svo að öfgafullir skotgrafaþenkjendur eru búnir að hijacka þessu hugtaki eins og svo mörgum öðrum áður…
…þetta eru hreint ágæt og málefnaleg skrif hjá þér.
Þetta var gott að lesa!
Góð grein og alveg klukkutíma virði. Ég les alltaf pistlana þína og hef alltaf gaman og gott af. Hættu bara að kalla þig femínista. Getum við ekki bara kallað okkur “mannréttindasinna”? Ég vil helst ekki bendla mig við femínista. Þetta er öfgasinnað fólk, upp til hópa, og þannig fólk skelfir mig. Ekki hætta að skrifa. Þú ert ekki, verður aldrei, kvenhatari.
Góð grein Davíð, sammála flestu þarna.
Þetta er ekki ýkja aðlaðandi heimur sem Davíð og Sólveig eru að skapa; heimur sjálfselsku, sjálfsvorkunnar og aumingjaskapar.
Davíð; fyrir áratug hringdi kona í þig að sagði að þú værir “ógeðslegur”…
Sóley; einhver stráksskratti kallar þig kuntu á facebook.
búhú… Hættiði þessu væli, Íslensku þjóðinni gæti ekki verið meira sama.
Velferð barna, velferð mæðra, velferð feðra, gott grín, gott klám og Jesús Kristur eru málefni sem vel þess verðug að beita sér fyrir á opinberum vettvangi meðan svona væl er betra geymt lokuðum herbergjum presta eða saumaklúbba.
Og að sjálfsögðu þurftu einhverjir að mistúlka greinina. Sumir reyna greynilega allt til að fordæma skrifin og leiða athyglina frá megin málinu. Persónulega skil ég ekki hvernig nokkur maður getur misskilið það að Sóley hafi verið sú sem hótaði honum, jafnvel þótt sá einstaklingur hafi aðeins lesið fyrstu 5-6 línurnar
Skemtileg lesning.
Fín grein… og gott dæmi um hvernig þessi árátta að detta í fylkingar með tilheyrandi uppnefnum og útúrsnúningum kemur í veg fyrir að hægt sé að ná niðurstöðu, sem oftar en ekki er fyrir hendi.
Flott grein hjá þér Davíð
Ég er 35 ára kona, ég kalla mig alls ekki feminísta, ekki lengur allavega. Mér er illa við þetta orð. Ég er því miður farin að tengja það við öfga og frekju.
Persónulega þá finnst mér að feministar verða að læra að vinna með karlpeningnum, þeir eru ekki allir á móti okkur og þeir verða líka að hafa rétt á sinni eigin skoðun rétt eins og stelpurnar hafa rétt á sinni.
Af hverju er það í lagi að skjóta niður mann sem segir sína skoðun en hann má ekki gera það við okkur stelpurnar, hvernig er það réttlætt, hver er munurinn?
Ekki nóg með það heldur er verið að skjóta niður jafnréttissinna sem að mínu mati var ekki að segja neitt sem var ekki satt, ekki las ég úr greininni að hann væri að “reka upp harmakvein“ fyrir hönd hórkarla, .. væri talsmaður mansals og vændis og ekki bara það … væri beinlínis hlynntur nauðgunum og barnamisnotkun”
Hvar stóð það og hvernig fór það fram hjá mér?
ég fæ kjánahroll yfir þessu rugli sem er í gangi núna, þær eru eins og litlu krakkarnir í frekjukasti í dótabúð: *væl* ég fékk ekki vinnunna *grátur með ekka*, en mamma ég er stelpa!”
Í alvörunni er þetta það sem við ætlum að kenna börnunum. Göngum við stelpurnar fyrir? Ég veit að við þurfum hjálp til að ná jafnrétti, en í alvöru stelpur!
Það versta er, er að feministar (sem láta mest í sér kveða) láta mig líða eins og ég sé karlremba bara af því ég er ekki 100% sammála, ég vil líka fá að hafa mína eigin skoðun á málunum…..
Ég er kona, ég er ekki feministi,
Ég vil ekki vinnuna af því að ég var eina konan sem sótti um,
ég vil vinnuna af því ég átti hana skilið.
ég vil jafnrétti, ekki forréttindi!
Orð í tíma töluð. Ég er faðir þriggja drengja og mér þykir erfitt að hugsa til þess að í framtíðinni munu þeir jafnvel lenda í því að verða ekki metnir að verðleikum vegna þess að þeir séu af röngu kyni.
Þessi veruleiki er ekki byggður á jafnréttishugsjón, heldur kvenréttishugsjón. Mismunun kynjanna verður ekki leyst með því að færa karlkynið stalli neðar “tímabundið” meðan misréttið er “leiðrétt”, heldur með því að gefa báðum kynjum sömu tækifæri til náms, vinnu og þroska.
Mikið er ég sammála þér Þóra mín, gott að þetta komi líka frá konu
Þessi barátta þeirra Sóleyjar T, Maríu Lilju, Drífu Snædal, Höllu Gunnarsd, Kolbrúnar Halld, Svandísar Svavars og margra annarra öfga feminista er fyrir löngu búin að missa marks!
Haldið þið í alvöru að það sé raunin í Ísl samfélagi? Að menn séu ekki að fá vinnu vegna kynjakvóta? Svei svei!
Flott grein og skemmtileg
Gilsenegger, Jón Stóri og Davíð Þór.
Var Sóley ekki að meina “andlegir þríburar”?
Ágæt grein hjá Davíð. Aðal sorgin í þessu fyrir þá sem eru raunsæir femínistar (eins og ég) er að missa manneskju eins og Þóru RK hér að ofan úr röðunum. Ég hef oft varað við þessum fælingaráhrifum, en öfgaruglið finnur sér alltaf leið og konur og karlar sem hafa etv. einhverntíman verið vel meinandi snúa baki við femínismanum því “Stóru systurnar” hafa hertekið hugtakið og eru að eyðileggja áratuga baráttu á örstuttum tíma.
Það er eitt.
Annað er hinsvegar opnunin á pistlinum sem hæglega má túlka gegn þeim sem vilja verja hendur sínar fyrir samviskuleysinu og sérhagsmunagæslunni sem nú tröllríður öllu þjóðfélaginu. Undirlægjuháttur annarra er það sem samviskulausir menn þurfa að reiða sig á til að ná völdum og stjórna. Því miður má túlka orð Davíðs á þann hátt þó ég stórefist um að hann hafi verið að hugsa út í þá túlkun. Sá rökræðuslagur ætti á brattann að sækja í það minnsta, enda einskis góðs að vænta frá fólki sem ekki finnur til með öðrum eða getur ekki sett sig í þeirra spor. Hvað ef konan sem hringdi í þig Davíð situr nú t.d. í stjórn Dróma eða ríkisstjórninni, og er umkringd sér um líkum? Það hefur talsvert verið fjallað um samskipti við slíkt fólk, nú síðast af glæpasérfræðingi á ráðstefnu hér á landi, og hann sagði þessu fólki ófært að skilja rök annarra nema þau beindust að hag þeirra sjálfra.
Þetta var smá útúrdúr – Góða nótt og enn betri stundir
Ég verð nú að segja eins og er að ég gat ekki annað en að flissa svolítið yfir þessari grein Davíð. Því að þó að hún sé vel skrifuð og mikið til í því sem að þú ert að skrifa um, þá ertu nú samt í rauninni að gera nákvæmlega það sem að Sóley er að biðja þig um og ætli hún finni ekki einhver skemmtilegan hátt á að snúa upp á hendina á þér.
Það sem að ég hef lært á bloggskrifum mínum hér í kóngsins Köben, er að það finnst fyrirbæri á netinu sem að er kallað “troll” (http://en.wikipedia.org/wiki/Troll_%28Internet%29) og að besta lausnin til að losna við þessar óværur er að látast ekki sjá þær og ekki láta skrif þeirra koma sér við.
Verð svo að bæta við að fátt er skemmtilegra en að sjá þessi svokölluðu “troll” eltast við halan á sjálfum sér, þegar allir eru hættir að taka eftir þeim….
LG
“DON´T FEED THE TROLLS”
Sæll Davíð Þór, og takk fyrir skrif þín.
Ég las greinina og hef fylgst með þessum skrifum ykkar. Nennti ekki að lesa öll ummælin, eins og gefur að skilja, vonandi.
Mér þykir eins vænt um þig og nokkrum gæti þótt vænt um manneskju sem hann ekki þekkir. Mér þykir þú skemmtilegur og klár. Þú hefur valið þér leið núna, í guðfræði, sem ég tengi enn betur við.. þess vegna finnst mér ég vera að LESA textann þinn kannski. Ég er femínisti, og ég veit að þú ert femínisti Davíð. Þú þarft ekki að sanna neitt fyrir mér, allavega!